Jest ich siedem. Są widzialnymi znakami niewidzialnej łaski: SAKRAMENTY. Są jak dotyk Pana Boga. W sakramencie chrztu dotyk Boga-Ojca. W sakramencie bierzmowania dotyk namaszczenia na apostoła. W sakramencie Eucharystii dotyk Jezusa-Miłości, która nie zna miary. W sakramencie pokuty i pojednania dotyk oczyszczenia i oświecenia, a w sakramencie namaszczenia chorych dotyk uzdrawiający. W sakramencie kapłaństwa jest to dotyk namaszczenia mężczyzny do posługi na wzór Jezusa. Zaś w sakramencie małżeństwa jest to dotyk błogosławienia nierozerwalnej miłości kobiety i mężczyzny. “Wszystkie sakramenty są źródłem życia dla Kościoła, a w jego rękach narzędziami nawrócenia do Boga i pojednania między ludźmi” (Jan Paweł II, adhortacja apostolska “Reconciliatio et paenitentia”, Watykan, 2 grudnia 1984 r.).

“Sakramenty pozwalają nam żyć Ewangelią – powiedział Jan Paweł II do młodzieży w Turynie – czyli przenoszą w nasze życie i niejako wprowadzają w naszą egzystencję postać, życie, tajemnicę, słowa i fakty z życia Jezusa. Jezus przybliża się, wkracza do naszej egzystencji poprzez konkretne i widzialne, sakramentalne znaki. Za pośrednictwem tych znaków Jezus wzywa nas, pozwala nam uczestniczyć w swojej misji i w tajemnicach swojego życia” (homilia, 2 października 1988 r.).
Sakramenty Nowego Prawa zostały ustanowione przez Chrystusa. Jest ich siedem: chrzest, bierzmowanie, Eucharystia, pokuta, namaszczenie chorych, sakrament święceń i małżeństwo. Sakramenty te obejmują wszystkie etapy i wszystkie ważne momenty życia chrześcijanina: sprawiają narodzenie i rozwój chrześcijańskiego życia wiary, uzdrowienie i dar posłania. Widać w tym pewne podobieństwo, jakie istnieje między etapami życia naturalnego a etapami życia duchowego.